Historia Rosiglitazone – Lekcje ze spotkania Komitetu Doradczego FDA cd

Ryzyko zdarzeń sercowych z rozyglitazonem i pioglitazonem w porównaniu z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, według badania obserwacyjnego WellPoint. Leki są zatwierdzane lub usuwane z rynku na podstawie dowodów z randomizowanych, kontrolowanych badań. Podczas przesłuchania FDA na temat rozyglitazonu kilka metaanaliz (patrz tabela 1) ujawniło znaczny wzrost ryzyka wystąpienia niedokrwiennych zdarzeń serca u pacjentów przyjmujących rozyglitazon. Jednakże tymczasowa analiza trwającego badania dotyczącego rozyglitazonu z oceną skutków sercowo-naczyniowych i regulacji glikemii w cukrzycy (RECORD), opracowana specjalnie w celu oceny ryzyka sercowo-naczyniowego wśród pacjentów otrzymujących rozyglitazon, nie wykazała podobnego ryzyka. badania obserwacyjne, jeden przeprowadzony przez Tricare dla Departamentu Obrony i jeden przeprowadzony przez WellPoint (największy ubezpieczyciel zdrowotny w Stanach Zjednoczonych), nie zauważyły żadnego znaczącego sygnału zwiększonego ryzyka sercowo-naczyniowego za pomocą któregokolwiek z dostępnych tiazolidynodionów (patrz Tabela 2). Czytaj dalej Historia Rosiglitazone – Lekcje ze spotkania Komitetu Doradczego FDA cd

Historia Rosiglitazone – Lekcje ze spotkania Komitetu Doradczego FDA ad

Na przykład, ponieważ przyspiesza miażdżycę, cukrzyca typu 2 zwiększa ryzyko wystąpienia choroby makronaczyniowej. Choroba niedokrwienna serca pozostaje główną przyczyną zgonu wśród pacjentów z cukrzycą. Jednak wyniki naszych obecnych terapii nie spełniają naszych wysokich oczekiwań w zakresie leczenia chorób przewlekłych. Na przykład, wiemy, że w cukrzycy typu kontrola metaboliczna może zmniejszyć ryzyko powikłań mikronaczyniowych. Z drugiej strony, dwa największe randomizowane, kontrolowane placebo badania kliniczne u pacjentów z cukrzycą typu 2, brytyjskim prospektywnym badaniem cukrzycy i uniwersyteckim programem grupowym cukrzycy nie wykazały znaczącego zmniejszenia liczby zdarzeń sercowo-naczyniowych, nawet przy doskonałej kontroli stężenia glukozy. Czytaj dalej Historia Rosiglitazone – Lekcje ze spotkania Komitetu Doradczego FDA ad

Historia Rosiglitazone – Lekcje ze spotkania Komitetu Doradczego FDA

W dniu 30 lipca 2007 r. Powołano Komitet Doradczy ds. Endokrynologii i Metabolizmu oraz Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa Leków i Zarządzania Ryzykiem w Agencji ds. Żywności i Leków (FDA) w celu omówienia ryzyka niedokrwiennego mięśnia sercowego związanego z leczeniem rozyglitazonem u pacjentów z cukrzycą typu 2. Czytaj dalej Historia Rosiglitazone – Lekcje ze spotkania Komitetu Doradczego FDA

Sól lub albumina do resuscytacji płynów u pacjentów z urazowym uszkodzeniem mózgu ad 6

Podobnie było mniej korzystnych wyników neurologicznych u pacjentów z ciężkim urazowym uszkodzeniem mózgu w grupie albumin (51 z 139 [36,7%]) niż w grupie otrzymującej roztwór soli (77 z 140 [55,0%]) (ryzyko względne, 0,67; % CI, 0,51 do 0,87, P = 0,002). Rysunek 2. Rysunek 2. Kaplan-Meier Szacunki prawdopodobieństwa przeżycia. Rysunek pokazuje prawdopodobieństwo przeżycia po 28 dniach (panel A) i po 24 miesiącach (panel B) u pacjentów z traumatycznym uszkodzeniem mózgu, którzy otrzymali albuminę i ci, którzy zostali przydzieleni do otrzymania soli fizjologicznej. Czytaj dalej Sól lub albumina do resuscytacji płynów u pacjentów z urazowym uszkodzeniem mózgu ad 6

Jeden krok naprzód, dwa kroki w tył – czy kiedykolwiek pojawi się szczepionka na AIDS

W kwietniu 1984 roku, kiedy zaczął się rozumieć ludzki wirus upośledzenia odporności (HIV) i AIDS, wysoki rangą urzędnik w Departamencie Zdrowia i Opieki Społecznej stwierdził na konferencji prasowej, że w ciągu co najmniej dwóch lat, prawdopodobnie więcej niż trzy lata. 1 Ta prognoza nawiedziła poszukiwania szczepionki na AIDS, której ostatnią porażką było ogłoszenie, że obiecujący kandydat na szczepionkę, Merck s V520, nie był skuteczny i mógł faktycznie zwiększyć ryzyko niektórych osób nabywanie HIV. Niestety, około ćwierć wieku po odkryciu wirusa HIV, nie ma ani szczepionki przeznaczonej do sprzedaży, ani wiarygodnego oczekiwania, kiedy jej nie będzie. Skuteczna szczepionka przeciwko HIV albo zapobiegnie infekcji, albo zmniejszy obciążenie wirusem u osób, które zostały zakażone, pomagając im zachować zdrowie i prawdopodobnie zmniejszając prawdopodobieństwo przeniesienia wirusa na inne. Jednak twórcy szczepionek muszą stawić czoła wielu wyzwaniom naukowym, w tym wyzwaniom związanym z różnorodnością genetyczną i szybkimi zmianami wirusowych białek otoczki oraz innymi cechami, które pozwalają wirusowi uniknąć wymuszeń immunologicznych. Czytaj dalej Jeden krok naprzód, dwa kroki w tył – czy kiedykolwiek pojawi się szczepionka na AIDS