Historia Rosiglitazone – Lekcje ze spotkania Komitetu Doradczego FDA

W dniu 30 lipca 2007 r. Powołano Komitet Doradczy ds. Endokrynologii i Metabolizmu oraz Komitet Doradczy ds. Bezpieczeństwa Leków i Zarządzania Ryzykiem w Agencji ds. Żywności i Leków (FDA) w celu omówienia ryzyka niedokrwiennego mięśnia sercowego związanego z leczeniem rozyglitazonem u pacjentów z cukrzycą typu 2. Wspólny komitet, któremu przewodniczyłem, składał się z 24 ekspertów zajmujących się chorobami układu krążenia, epidemiologią, biostatystyką i endokrynologią. Po długich dyskusjach doszliśmy do wniosku, że stosowanie rozyglitazonu w leczeniu cukrzycy typu 2 wiązało się z większym ryzykiem incydentów niedokrwiennych mięśnia sercowego niż placebo, metformina lub sulfonylomoczniki. Tabela 1. Tabela 1. Wyniki meta-analizy FDA 42 randomizowanych prób porównujących rozyglitazon z innymi lekami lub placebo. Wniosek ten opierał się głównie na trzech niezależnie przeprowadzonych metaanalizach wykazujących wzrost względnego ryzyka zawału mięśnia sercowego, dusznicy bolesnej lub nagłej śmierci u pacjentów przyjmujących rozyglitazon (patrz tabela 1) .1 Prezentacje pracowników FDA sugerują, że podgrupa pacjentów z cukrzycą typu 2, którzy są bardziej narażeni na te zdarzenia, obejmuje osoby z długotrwałym stosowaniem azotanów oraz osoby stosujące jednocześnie insulinoterapię. Mimo to w metaanalizach było kilka zastrzeżeń, w tym fakt, że większość badań klinicznych trwała tylko 6 miesięcy (chociaż dwa największe badania, które przyczyniły się do większości punktów końcowych, były dłuższe), że było ich stosunkowo niewiele ogólne zdarzenia mięśnia sercowego, a różnice występowały w przypadku zdarzeń niedokrwiennych. Ostatecznie komitet zagłosował za zaleceniem, aby nie usuwać z rynku rozyglitazonu, ale raczej natychmiast wprowadzić ostrzeżenia i szeroko zakrojone działania edukacyjne. Komitet zażądał również dalszych badań, ale niepokojąco, żadna z kilku proponowanych analiz trwających badań klinicznych prawdopodobnie nie określi absolutnego ryzyka wystąpienia niedokrwiennych zdarzeń serca u pacjentów z cukrzycą, którzy przyjmują ten lek.
Podstawowa fabuła historii rozyglitazonu szybko stała się oczywista dla komitetu doradczego: nowy cudowny narkotyk , zatwierdzony przedwcześnie i z niewłaściwych powodów przez osłabioną i niedofinansowaną agencję rządową poddaną naciskom ze strony przemysłu, wyrządził niepotrzebną krzywdę pacjentom. Niezależnie od tej charakterystyki, a także emocjonalnego charakteru rozprawy i rozrywek w mediach, posiedzenie komisji próbowało zademonstrować beznamiętne stosowanie dowodów naukowych w podejmowaniu decyzji dotyczących zdrowia publicznego. W rzeczywistości na tym spotkaniu pojawiło się kilka podstawowych zasad, które mogłyby być idealnie wykorzystane jako wytyczne do usprawnienia procesu zatwierdzania nowych leków: po pierwsze, należy w pełni zrozumieć patogenezę zaburzeń, które wymagają interwencji; po drugie, możliwości leczenia tych chorób należy wyjaśnić za pomocą systemu opartego na dowodach; po trzecie, należy zastosować jednolite podejście w celu określenia społecznych korzyści i zagrożeń związanych z daną interwencją.
Od odkrycia insuliny minęło 80 lat, a od wprowadzenia sulfonylomoczników minęło 50 lat. Od kiedy doszło do tych zmian, dokonano ogromnych postępów w zrozumieniu genezy i następstw cukrzycy
[hasła pokrewne: okulista na nfz warszawa, holesterol hdl, kiedy nie można oddawać krwi ]