Odwrócenie hipogonadyzmu hipogonadotropowego idiopatycznego

Hipogonadyzm samoistny hipogonadotropowy, który może być związany z anosmią (zespołem Kallmanna) lub z normalnym węchem, jest leczoną postacią męskiej bezpłodności spowodowaną wrodzonym defektem w wydzielaniu lub działaniu hormonu uwalniającego gonadotropiny (GnRH). Pacjenci mają nieobecne lub niepełne dojrzewanie płciowe przed 18 rokiem życia. Hipogonadyzm hipogonadotropowy uważano wcześniej, że wymaga leczenia przez całe życie. Opisujemy 15 mężczyzn, u których nastąpiło odwrócenie idiopatycznego hipogonadyzmu hipogonadotropowego po odstawieniu terapii hormonalnej. Metody
Zdefiniowaliśmy trwałe odwrócenie idiopatycznego hipogonadyzmu hipogonadotropowego, ponieważ przerwano obecność normalnego poziomu testosteronu u dorosłych po zakończeniu leczenia hormonalnego.
Wyniki
Dziesięć trwałych rewersów zidentyfikowano retrospektywnie. Pięć trwałych nawrotów zidentyfikowano prospektywnie u 50 mężczyzn z idiopatycznym hipogonadyzmem hipogonadotropowym po średnim (. SD) czasie trwania przerwy w leczeniu wynoszącym 6 . 3 tygodnie. Spośród 15 mężczyzn, którzy doświadczyli odwrócenia, 4 miało anosmię. Przy początkowej ocenie 6 mężczyzn nie miało okresu dojrzewania, 9 miało częściowe dojrzewanie płciowe, a wszyscy mieli nieprawidłowe wydzielanie hormonu luteinizującego indukowanego GnRH. Wszystkich 15 mężczyzn otrzymało wcześniej hormonalną terapię w celu wywołania wirylizacji, płodności lub obu. Wśród osób, u których hipogonadyzm był odwrotny, średni poziom endogennego testosteronu wzrósł z 55 . 29 ng na decylitr (1,9 . 1,0 nmol na litr) do 386 . 91 ng na decylitr (13,4 . 3,2 nmol na litr, P <0,001), poziom hormonu luteinizującego wzrósł z 2,7 . 2,0 do 8,5 . 4,6 IU na litr (P <0,001), poziom hormonu folikulotropowego zwiększył się z 2,5 . 1,7 do 9,5 . 12,2 jm na litr (P <0,01), a objętość jąder wzrosła z 8 . 5 do 16 . 7 ml (P <0,001). Określono pulsacyjne wydzielanie hormonu luteinizującego i spermatogenezę.
Wnioski
Utrzymujące się nawroty hipogonadyzmu hipogonadotropowego normosmicznego idiopatycznego i zespołu Kallmanna zanotowano po odstawieniu leczenia u około 10% pacjentów z nieobecnym lub częściowym okresem dojrzewania. Dlatego uzasadnione jest krótkie przerwanie leczenia hormonalnego w celu oceny odwracalności hipogonadyzmu hipogonadotropowego. (Numer ClinicalTrials.gov, NCT00392756.)
Wprowadzenie
Wrodzony idiopatyczny hipogonadyzm hipogonadotropowy jest zaburzeniem charakteryzującym się nieobecnym lub niepełnym dojrzewaniem płciowym w wieku 18 lat, w połączeniu z niskim poziomem krążących gonadotropin i testosteronu i nie ma żadnych innych nieprawidłowości w osi podwzgórze-przysadka.1 Hipogonadyzm samoistny hipogonadotropowy jest spowodowany przez izolowane wada uwalniania hormonu uwalniającego gonadotropinę (GnRH), działanie lub oba. Inne podobne nieproduktywne fenotypy, takie jak anosmia, rozszczep podniebienia i niedosłuch odbiorczy, występują z różną częstotliwością. 3 W obecności anosmii, idiopatyczny hipogonadyzm hipogonadotropowy jest klasyfikowany jako zespół Kallmanna, natomiast w obecności normalnego węchu określa się go jako normosomalny idiopatyczny hipogonadyzm hipogonadotropowy. Kilka genów zaangażowanych jest w patogenezę idiopatycznego hipogonadyzmu hipogonadotropowego: KAL1, 4,5 FGFR1, 6 GNRHR, 7,8 NELF, 9 i GPR54.10,11 Geny te mogą działać pojedynczo lub w połączeniu, powodując niedobór GnRH.12 Terapia egzogenna pulsacyjna terapią GnRH lub gonadotropiną zazwyczaj przywraca normalny rozwój płciowy i płodność, podczas gdy terapia androgenowa tylko indukuje wirylizację
[patrz też: allenort warszawa, nasiona hemp, pestki moreli gorzkiej dawkowanie ]