Porównanie lekarzy o efektywności ad

Kompleksowe środki dają pojedynczą sumaryczną ocenę, która odzwierciedla wydatki na wszystkie usługi świadczone wszystkim pacjentom, na których opiekę lekarz wywiera znaczny wpływ. Średnia kwota, jaką wydawca i pacjent wydali na epizod leczenia ostrych lub przerywanych chorób oraz rocznie w przypadku ciągłego leczenia przewlekłej choroby, jest porównywana z danymi dla innych lekarzy w tej samej specjalizacji i regionie geograficznym, po dostosowaniu do miksu leczenia i ciężkości choroby. Drugie podejście polega na analizie danych dotyczących wąsko zdefiniowanej miary (np. Procent zapisanych recept dla leków generycznych) lub na jednym pytaniu dotyczącym jednego warunku (np. Częstotliwość badań radiologicznych na ból krzyża). Stosowane są również podejścia hybrydowe (np. Średnie całkowite wydatki na epizod bólu krzyża). Pacjenci mogą preferować wynik sumaryczny, ponieważ gdy wybierają lekarza, nie mogą przewidzieć warunków, na które będą potrzebować leczenia. Nabywcy również mogą ubiegać się o wynik sumaryczny, aby poinformować o decyzjach o włączeniu lekarzy do swojej sieci ubezpieczeniowej lub przypisaniu ich do warstwy współzawodnictwa . Wielu lekarzy, przeciwnie, postrzega wynik sumaryczny jako niedające się zinterpretować nadmierne uproszczenie złożonej rzeczywistości: lekarz może być skuteczny w leczeniu jednego problemu zdrowotnego, ale nieskuteczny w leczeniu innego.
Trzecie pytanie dotyczy tego, czy wyniki skuteczności powinny być obliczane dla poszczególnych lekarzy, czy tylko dla grup lekarzy. Z punktu widzenia klienta ważne są środki dla poszczególnych lekarzy, ponieważ pacjenci wybierają raczej lekarzy niż grupy, a skuteczność poszczególnych lekarzy często znacznie się różni w obrębie grup. Co więcej, badania naukowe nad dyfuzją odpowiedzialności pokazują, że wydajność jest najlepsza, gdy zachowanie członków grupy jest możliwe do indywidualnego zidentyfikowania. Jednak lekarze twierdzą, że zapewnianie i ulepszanie opieki to sporty drużynowe , że trudno jest zdefiniować indywidualny wpływ lekarza na wydatki, a pomiar wyników indywidualnych może spowodować, że próbki będą zbyt małe.
Po czwarte, porównania skuteczności lekarzy mogą skupiać się wyłącznie na różnicach w wykorzystaniu wizyt, testów i terapii lub mogą również odzwierciedlać różnice cen. Na przykład lekarz w szpitalu klinicznym może używać mniej testów radiologicznych niż koledzy ze społeczności z podobnymi pacjentami, ale wyższe ceny radiologii w szpitalu nauczycielskim mogą z nawiązką rekompensować niższy wskaźnik używania.
Konsumenci i nabywcy preferują stosowanie rzeczywistych cen, tak aby oceny efektywności uwzględniały zarówno wykorzystanie, jak i cenę, i zachęcały lekarzy do korzystania z tańszych opcji skierowania, jeśli jakość może zostać zachowana. Wielu lekarzy uważa jednak, że nie należy ich pociągać do odpowiedzialności za rzeczywiste ceny, ponieważ decyzje o skierowaniu często opierają się na wygodach pacjentów lub systemie dostarczania, z którymi związany jest lekarz – który może pobierać wyższe ceny ze względu na koszty dostarczania świadczeń publicznych takie jak edukacja medyczna, badania i nieskompensowana opieka.
Piąty punkt sporny jest taki, że w wielu dziedzinach opieki zdrowotnej nie istnieją dobre mierniki jakości, aw innych pomiary nie są łatwo dostępne z powodu ciągłego polegania na papierowej dokumentacji medycznej
[podobne: rolnex, aptt cena, kopia odmiana ]