Stwardnienie rozsiane i przeciwciala przeciw KIR4.1

Doniesienia o preferencyjnym wykrywaniu autoprzeciwciał przeciw prostoliniowemu kanałowi potasowemu prostującemu się 4.1 (KIR4.1) podniosły możliwość przełomu w zrozumieniu patofizjologii stwardnienia rozsianego. Przeciwciała przeciwko pełnej długości białku lub peptydowi KIR4.1 (aminokwasy od 83 do 120) wykryto za pomocą testu immunoenzymatycznego (ELISA) w 47% próbek surowicy pobranych od osób dorosłych ze stwardnieniem rozsianym lub klinicznie izolowanym zespołem (CIS, scharakteryzowany przez objawy neurologiczne, które mogą być prekursorami stwardnienia rozsianego) oraz w jeszcze większym odsetku pacjentów pediatrycznych ze stwardnieniem rozsianym2, ale nie u osób zdrowych. Kolejne niezależne badania, które przeprowadzono z zastosowaniem peptydowego testu ELISA lub dodatkowych podejść komórkowych, wykazały niewielkie lub żadne różnice między pacjentami a grupami kontrolnymi.3-5 Różne różnice techniczne odróżniają badania, z których najwa żniejszym jest zastosowanie rekombinantu. Białko KIR4.1 w oryginalnym raporcie1,2 i użycie syntetycznego peptydu przez innych badaczy.3-5 W dużym, zaślepionym badaniu replikacji przetestowaliśmy próbki surowicy pobrane od 141 pacjentów ze stwardnieniem rozsianym (w tym 82 z CIS) i 131 kontrolnych (w tym 48 z innymi niezapalną chorobą neurologiczną, 48 z chorobą neurodegeneracyjną i 35 z inną zapalną chorobą neurologiczną) (Tabela S1 w Dodatku uzupełniającym, dostępna wraz z pełnym tekstem niniejszego listu). W tych badaniach stosowaliśmy zarówno peptyd jak i test ELISA białka, jak opisano wcześniej.1,2 Rysunek 1. Ryc. 1. Reaktywność białka i peptydów KIR4.1 u pacjentów ze stwardnieniem rozsianym i kontrolą.Panel A pokazuje wyniki testu immunoenzymatycznego związanego z białkiem KIR4.1 (ELISA) próbek uzyskanych od łącznie 141 pacjentów ( 82 z klinicznie izolowanym zespołem [CIS] i 59 ze stwardnieniem rozsianym [MS]) i 131 kontrolnymi (48 z inną niezapalną chorobą neurologiczną [OND], 48 z chorobą neurodegeneracyjną [ND] i 35 z inną zapalną chorobą neurologiczną [OIND]) . Reaktywność anty-KIR4.1 wyrażono jako średnią gęstość optyczną podwójnych pomiarów. Rozkład gęstości optycznej białka KIR4.1 w zależności od grupy przedstawiono na wykresach z karbem i bokobrodami, które wskazują medianę (punkt danych), 95% przedziały ufności (obszar z karbem), pierwszy i trzeci kwartyl ( u dołu iu góry pudełka), wariacja (wąsy lub pręty I, które rozciągają się do wartości maksymalnych lub minimalnych, ale nie są większe niż 1,5-krotność wysokości pudełka) i wartości odstające (punkty danych powyżej lub poniżej wąsów) . Każdemu z działek towarzyszy histogram tych samych danych. Przerywana linia pozioma reprezentuje wartość odcięcia 0,628 (5 SD powyżej średniej dla 10 kontroli z OND). Statystyczne porównanie między grupami nie wykazało znaczących różnic (P = 0,1 6 na podstawie testu sumy rang Kruskala-Wallisa dla pięciu grup). Panel B pokazuje wyniki testu ELISA dla peptydów KIR4.1 (aminokwasy od 83 do 120) dla tych samych grup co w panelu A. Reaktywność anty-KIR4.1 wyrażono jako średnią gęstość optyczną podwójnych pomiarów od jednego do czterech eksperymentów, z brak znaczących różnic między grupami (P = 0,57). Linia przerywana pozioma przedstawia wartość odcięcia 0,999 (5 SD powyżej średniej dla 10 kontroli z OND). Panel C pokazuje porównanie białka KIR4.1 i ELISA peptydu, bez istotnej korelacji pomiędzy dwoma testami (r = 0,023). Panel D pokazuje porównanie testu ELISA białka KIR4.1 z próbnym ELISA białka w reprezentatywnej podgrupie 40 wysoce reaktywnych i mniej reaktywnych próbek surowicy na podstawie wcześniejszych pomiarów. Porównanie dwóch preparatów wykazało silnie skorelowaną reaktywność wobec pozorowanego preparatu i preparatu zawierającego białko KIR4.1 u pacjentów i kontrolnych (r = 0, 973). Trzy próbki surowicy wykazujące zwiększoną odpowiedź przeciw KIR4.1 pochodziły z trzech różnych grup: pacjent z chorobą neurodegeneracyjną, jeden ze stwardnieniem rozsianym i jeden z inną zapalną chorobą neurologiczną (oznaczone 1, 2 i 3). Dwie próbki surowicy, które były reaktywne wobec KIR4.1 (czarne obwódki) i pozorowany preparat białkowy zostały również przetestowane w analizie Western blot pod kątem reaktywności względem KIR4.1 (ryc. S1B w dodatkowym dodatku). Poziomy reaktywności wykryte w teście ELISA dla białka i peptydu były równomiernie rozłożone w grupie pacjentów i grupie kontrolnej (P = 0,16 dla analizy białka i P = 0,57 dla analizy peptydu za pomocą testu sumy rang Kruskala-Wallisa dla pięciu grup ) (Rysunek 1A i 1B). Nie było istotnej korelacji między reaktywnością w teście peptydowym a testem białkowym (współczynnik korelacji Pearsona, 0,023, przedział ufności 95% [CI], -0,096 do 0,142, P = 0,71) (Figura 1C) Obecno ść KIR4.1 w oczyszczonym w kolumnie preparacie białka znakowanym His użytym w teście ELISA sprawdzono w analizie Western blot przy użyciu trzech różnych przeciwciał anty-KIR4.1 (ryc. S1A w dodatkowym dodatku) i na spektrometrii masowej [patrz też: Gabinet Stomatologiczny, darmowe leczenie, stomatologia Kraków ]

[patrz też: badanie krwi aptt cena, kopia odmiana, pci medycyna ]