Szybkie badanie serologiczne z antygenem p24 antygenem p24 wyizolowanym z kompleksu immunologicznego w celu wczesnego wykrycia zakażenia wirusem HIV u noworodków ad

Jeśli te hipotezy byłyby prawidłowe, wolny antygen p24 HIV powinien być rzadko wykryty u noworodków zakażonych wirusem HIV, a antygen zdysocjowany z kompleksem immunologicznym powinien być często wykryty. Ani wolny, ani związany antygen p24 HIV nie zostałby wykryty u noworodków, którzy nie byli zarażeni wirusem HIV. W rezultacie powinniśmy być w stanie wykorzystać wykrywanie antygenu p24 HIV zdysocjowanego przez kompleks immunologiczny jako wiarygodny wskaźnik infekcji HIV u noworodków. Aby przetestować tę hipotezę, badaliśmy częstotliwość, z którą antygen p24 zdysocjowany przez kompleks immunologiczny został wykryty w osoczu z krwi pępowinowej oraz w próbkach surowicy od noworodków urodzonych przez matki zakażone wirusem HIV. Metody
Czterdzieści jeden dzieci i ich matek, wraz z 54 dziećmi narażonymi na HIV w macicy, które były obserwowane przez Konsorcjum Pediatrycznych AIDS w Południowej Kalifornii, zostały przebadane za zgodą uzyskaną zgodnie z wytycznymi Komitetu Ochrony Osobowości Człowieka Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles . Próbki osocza, surowicy i limfocytów uzyskano z krwi pępowinowej, krwi noworodków i krwi poporodowej pobranej w różnym czasie po porodzie od dzieci urodzonych przez matki zakażone wirusem HIV. Próbki pobrane od matki zostały pobrane w momencie porodu lub możliwie jak najbliżej tego czasu. Dodatkowe 24 próbki krwi od dzieci służących jako kontrola lub krwi pępowinowej od noworodków matek niezakażonych HIV zostały anonimowo uzyskane z pozostałych próbek laboratoryjnych. O ile nie zaznaczono inaczej, próbki osocza i surowicy przechowywano w temperaturze -70 ° C, a limfocyty w ciekłym azocie.
Testy dla antygenu p24 z antygenem skompleksowanym z kompleksem immunologicznym
Zastosowaliśmy modyfikację dostępnego w handlu zestawu (Coulter Immunology, Hialeah, Fla.) W celu wykrycia antygenu p24 zdysocjowanego przez kompleksy immunologiczne. Standardowym roztworem do dysocjacji był 1,5 M chlorowodorek glicyny (pH 1,8) (Sigma Chemical, St. Louis). W 96-studzienkowych płaskodennych płytkach (Corning Plastics, Fisher Scientific, Irvine, CA) mieszaninę 70 mikrolitrów tego roztworu z 70 mikrolitrami badanej próbki osocza lub surowicy inkubowano w 37 ° C przez 90 minut . Do każdej studzienki dodano 70 mikrolitrów roztworu zobojętniającego 1,5 M kwasu TRIS-chlorowodorowego (pH 7,4) (Sigma Chemical) i mieszaninę inkubowano przez dwie godziny. Dwieście mikrolitrów tej mieszaniny przeniesiono na 96-studzienkowe płytki (Coulter) użyte w teście antygenu HIV p24 i inkubowano przez noc (> 18 godzin) w 37 ° C. Płytki badano następnie pod kątem antygenu p24 HIV ze standardowym testem immunosorpcyjnym z wiązaniem antygenowym (Coulter). Standardową krzywą przygotowano za pomocą roztworu antygenu p24 HIV dostarczonego z zestawem antygenu p24 HIV (Coulter). Przygotowano standardy od 16 do 250 pg antygenu p24 HIV na mililitr roztworu. Płytki odczytywano w kinetycznym czytniku mikropłytek. Wartość graniczną dla wartości dodatniej obliczono jako średnią wszystkich wartości dla normalnych próbek surowicy ludzkiej w każdej płytce (trzy normalne próbki na płytkę) plus dwukrotność odchylenia standardowego, lub 0,0416 + (2 x 0,0392). W tych testach wartość odcięcia była gęstością optyczną 0,120 przy długości fali 450 nm. Próbki o gęstości optycznej powyżej tej wartości uznawano za pozytywne dla zsyntetyzowanego antygenem p24 wirusa odpornościowo-kompleksowej
[patrz też: aptt cena, allenort warszawa, kopia odmiana ]