Zastosowanie urządzenia do ciągłego przepływu u pacjentów oczekujących na przeszczep serca czesc 4

Ostateczne rozstrzygnięcie zostało określone przez komitet ds. Wydarzeń klinicznych. Wyniki
Głównymi rezultatami były proporcje pacjentów, którzy po 180 dniach przeszli transplantację, zostali poddani eksplantacji urządzenia z powodu przywrócenia funkcji komorowej lub mieli stałe wsparcie mechaniczne i nadal kwalifikowali się do przeszczepu (tj. Nie zostali usunięci z oczekiwania wykaz z powodu nieodwracalnych powikłań lub pogorszenia stanu klinicznego). Drugorzędne wyniki obejmowały całkowity czas przeżycia, przeżycie podczas przyjmowania wsparcia dla urządzenia, przeżycie po transplantacji, częstość zdarzeń niepożądanych, ocenę klasy czynnościowej za pomocą 6-minutowego testu marszu, niezależną ocenę klasy czynnościowej NYHA przez lekarza i jakość życia. Pacjenci, u których oryginalna pompa o stałym przepływie została zastąpiona innym identycznym urządzeniem i przetrwali do 180 dni, zostali włączeni do grupy spełniającej główne kryteria, natomiast nie uwzględniono trzech pacjentów, u których pierwotna pompa została zastąpiona innym typem urządzenia.
Analiza statystyczna
Różnice między pomiarami hemodynamicznymi a jakością życia przed i po wszczepieniu urządzenia analizowano za pomocą testu t-testów niezależnych próbek. W celu porównania zmiennych jakościowych zastosowano dokładny test Fishera. Poziom istotności statystycznej ustalono na poziomie P <0,05. Wszystkie porównania statystyczne są dwustronne. Zmienne biochemiczne i hemodynamiczne przedstawiono jako średnie (. SD), a w razie potrzeby stosowano medianę i zakresy. Zmienne dyskretne są przedstawione jako procenty. Zdarzenia niepożądane są przedstawiane zarówno jako odsetek pacjentów, którzy mieli zdarzenie, jak i jako częstość zdarzeń na pacjenta rocznie. Analizę przeżycia dla pacjentów kontynuujących leczenie mechaniczne przeprowadzono za pomocą metody Kaplana-Meiera z cenzurą dla przeszczepu serca lub odzyskiwania serca.
Wyniki
Badaj pacjentów
Tabela 1. Tabela 1. Podstawowa charakterystyka 133 pacjentów. W badaniu wzięło udział 133 pacjentów, którzy spełnili kryteria włączenia do badania, a następnie przeszczepiono pompę o ciągłym przepływie jako pomost do transplantacji serca. Większość badanych stanowiły mężczyźni w średnim wieku 50 lat, a główną przyczyną niewydolności serca u większości pacjentów była kardiomiopatia niedokrwienna (Tabela 1). Optymalna doustna terapia medyczna zawiodła u wszystkich pacjentów, a wszyscy pacjenci otrzymywali dożylną terapię inotropową, przy czym 25% wymagało więcej niż jednego inotropu. Jedenaście procent pacjentów nie tolerowało inotropów z powodu arytmii serca. Czterdzieści jeden procent pacjentów otrzymywało jednoczesną pomoc z wewnątrzaortalną pompą balonową.
Kurs kliniczny
Pięciu pacjentów (4%) otrzymało tymczasowe wsparcie z urządzeń wspomagających prawej komory przez okres od 3 do 93 dni. Urządzenia te obejmowały dwa paracorne urządzenia pneumatyczne i trzy krótkoterminowe pompy odśrodkowe, z których dwie zostały przekształcone w urządzenia pneumatyczne. Średni czas trwania pooperacyjnego wsparcia inotropowego wynosił 7 dni. Siedemnastu pacjentów (13%) wymagało podtrzymania inotropowego przez ponad 14 dni w przypadku dysfunkcji prawej komory. W 24 godziny po wszczepieniu urządzenia, wskaźnik sercowy (litry na minutę na metr kwadratowy powierzchni ciała) zwiększył się ze średniej (. SD) wynoszącej 2,0 . 0,6 przed operacją do 2,8 . 0,7 (P <0,001); w tym samym czasie ciśnienie zaklinowania płucnego i kapilarnego zmniejszyło się z 26 . 8 do 16 . 5 mm Hg, a średnie ciśnienie tętnicy płucnej zmniejszyło się z 37 . 10 do 26 . 7 mm Hg (p <0,001 dla obu porównań) [przypisy: pci medycyna, kopia odmiana, elpax bytom ]